រឿងខ្លីប្រភេទអប់រំ
អៀនជឺ ជាមនុស្សមានរាងអាក្រក់ ទាបកន្ដឿ មាឌមាំក្រអាញ ។ ថ្ងៃមួយ អៀនជឺ ត្រូវស្ដេចតែងតាំងជាទូតពេញសិទ្ធិរបស់នគរ ឈី ឲ្យទៅចរចារឿងនយោបាយស្រុកទេសជាមួយនគរឈូ ។ព្រះរាជានៃនគរឈូ មានព្រះរាជបំណងចង់បំបាក់មុខ អៀងជឺ ។ ព្រះអង្គបានបញ្ជាឲ្យគេចោះប្រឡោះកំផែងទីក្រុងមួយប្រឡោះ ល្មមតែមនុស្សអាចចូលបាន ហើយចាប់អ្នកពិធីការទៅនាំ អៀនជឺ ឲ្យចូលតាមប្រឡោះនោះ ។
អៀនជឺ មិនព្រមឱ នចូលតាមប្រឡោះនោះទេ ។ គាត់ក្រឡេកទៅមើលប្រជាជននគរឈូ លើកគ្នាមកចាំមើលរឿងអស់សំណើចរបស់ទូតនគរឈី ហើយស្រែកឧទានដូចជាភ្ញាក់ផ្អើលថា...
“ អើវ៉ើ!.យើងមកដល់នគរឆ្កែហើយតើ? អញ្ចឹងហើយបានជាឃើញប្រឡោះសម្រាប់ឆ្កែដើរបែបនេះ!!! ”
ឮដូច្នេះ អ្នកស្រុកនគរឈូ ទាំអស់ ហាក់ដូចជាមាននរណាមកទះកំផ្លៀងមួយដៃយ៉ាងអស់ទំហឹង ធ្វើឲ្យអាម៉ាស់ជាខ្លាំង ។ បន្ទាប់ពីបានស្វាងអារម្មណ៍ គេក៏នាំ អៀនជឺ ឲ្យចូលមកតាមច្រកទ្វារធំវិញ ។
គេនាំ អៀនជឺ ចូលមកដល់ក្នុងវាំង ។ ព្រះរាជានគរ ឈូ ទ្រង់ឈរផ្អែកនឹងបង្កាន់ដៃ សម្លឹងមក អៀនជឺ ហើយត្រាស់សួរបែបពេបជ្រាយថា
“ នគរអ្នកឯង មិនមានមនុស្សទេឬអី? ”
“ ហេតុអីក៏មិនមាន! ” អៀនជឺ ឆ្លើយដោយសម្ដីម៉ាត់ៗ យ៉ាងអង់អាច
“ នៅ លិនជឺ មានមនុស្ស ៧ពាន់ ទៅ ៨ពាន់ គ្រួសារ... រីឯផ្ទះសម្បែងនៅជាប់គ្នារដឹក!... នៅតាមថ្នល់មនុស្សគរគោក ប្រជ្រៀតគ្នាដើរសឹងមិនចង់រួច ជាន់ជើងគ្នាដើរសឹងមិនចង់រួច ជាន់ជើងគ្នា... គ្រាន់តែរលាស់អាវម្នាក់មួយ ប្រៀបដូចជាដុំពពកមកបាំងមេឃជិតឈឹង... គ្រាន់តែសម្រក់ញើស ក៏មិនខុសពីភ្លៀងមួយមេធំ តើថាអត់មានមនុស្សម៉េចនឹងកើតទៅ? ”
ព្រះរាជានគរឈូ ទ្រង់បញ្ចេញសំឡេង “ ហ៊ឹស! ” តាមចុងច្រមុះ ហើយត្រាស់សួរបន្ដ...
“ បើអញ្ចឹងម៉េចក៏គេមិនបញ្ជូនមនុស្សឲ្យគ្រាប់បើជាងនេះបន្ដិចមក? ”
អៀនជឺ សើចចំអក ហេស! ហេស! ឆ្លើយតបវិញថា...
“ នគរឈី មានរបៀបមួយក្នុងការបញ្ជូនទូតរបស់ខ្លួនឲ្យទៅចរចាតាមនគរផ្សេងៗ... នគរណាគ្រាន់បើ គេ បញ្ជួនទូតរាងគ្រាន់បន្ដិចទៅ!... ចំណែកទូលបង្គំវិញគឺជាទូតអន់បំផុតនៅក្នុងនគរឈី.. ហេតុដូច្នេះ ទើបបានជាគេបញ្ជួនទូលបង្គំឲ្យមកចរចាជាមួយព្រអង្គហ្នឹង ក្រាបទូល!.”
✍កត់ត្រានៅក្នុង “ អៀនជឺ ឈុនឈីវ ”✍
យុទ្ធសាស្រ្ដចោទឆ្លើយរបស់ អៀនជឺ ហៅថា “ ឡងបញ្រ្ចាស់ ” គេលេងក្បាច់អី គាត់លេងក្បាច់នោះទៅវិញ... ឬហៅម្យ៉ាងទៀតថា ប្រើវិធី “ កាំបិតចិតដងឯង ” នោះឯង ។ ការចោទឆ្លើយប្រកបដោយភាពឈ្លាសវៃបែបនេះ ត្រូវការឲ្យចេះ រកចំណុចខុសរបស់គូប្រកួត យកមកផ្សំជាមួយហេតុផល ហើយពង្រីកសេចក្ដីឲ្យសមស្រប វាយបកទៅវិញយ៉ាងមុតៗ ធ្វើឲ្យគូប្រួតត្រូវឈឺចាប់ ជាងកាលខ្លួនធ្វើដាក់គេទៅទៀត ។ វិធីនេះ គឺជាវិធីដ៏ល្អមួយដែរយើងត្រូវយកមកប្រើសម្រាប់វាយបក នៅពេលភាគីម្ខាងទៀត គេមើលងាយលើយើងយ៉ាងគ្មានហេតុផល ដើម្បីជាការព្រមានទៅលើមនុស្សអួតក្អេងក្អាង ដែលមិនចេះគោរពតម្លៃមនុស្សដូចគ្នានោះឯង។
